İlk defa Harry Potter serisinde rastladığımız, Dumbledore'un masanın üzerinde duran hoş bir alet düşünseli. Akla takılan, tekrar tekrar düşünülmesi insanı rahatsız eden, hoş olmayan anıların çekilip çıkarılarak muhafazasını sağlıyor. Uzun bir hayattaki hoş olmayan anıları ve insan üzerinde oluşturduğu negativiteyi bir düşünün, bir de bunlar olmadığındaki rahatlamayı. Düşünseli, sadece kitapta yazan büyülü bir alettir. Lakin düşüncenin muhafaza edilip beyni yormasının engellenmesi fikri çok orijinal. Büyü dünyasındaki bu aletin gerçek hayattaki muadillerini aramaya değer:
Etraflı bir araştırmanın sonucunda meydana gelen, elde edilen bilgilerin hülâsası olan yazıdır makale. Bir konu hakkındaki uzun araştırma, uzun bilgi edinme sürecinin meyvesidir. Bu sürecin bir makale ile sonlanmadığını düşünün. Beyinde bir yere bağlanamadan dolaşan birçok bilgi. Bence makale yazmak da bir ihtiyaç; hem de bilim adamlarının, araştırmacıların ihtiyaç duyacağı cinsten. Ayrıca yazmak da çok güzel bir öğrenme şekli. Bilginin klasifiye olmasından mıdır, artık düzenli bir yere oturtulduğundan mıdır bilemeyeceğim ama yazılan ve toparlanan bilgi daha zor unutuluyor.
Tarihteki birçok önemli şahsiyet hatırat tutmuş. Sanmıyorum ki tek amaçları, o gün yaşananları kelimesi kelimesine bugüne aktarmaktı. İnsan ihtiyaç hissetmedikçe hiçbir şey yapmaz. Bence bu insanların hatıratlarını yazmalarının altında buna duydukları ihtiyaç yatıyordu. Uzun bir hayatta yaşanılan, unutulamayan, önemli önemsiz birçok anı. Ve yazdıktan sonra beyindeki boşalma ve rahatlama hissi. Hatırlatma, diğer nesillere aktarma ise yanında cabası.
Bugün sanal hatırat olan bloglar var. Hayatın, olayların, eğitimin, okunulanların, tartışılanların, öğrenilenlerin sonucunda oluşan birikim bir şekilde dışarı çıkmak istiyor, dışarı çıkamadığı zaman ise beyinde dolgunluk tarzı bir his oluşturarak dışarı çıkma ihtiyacı hissettiriyor insana. Blog yazılıp, sanal ortamda muhafaza edildiği zaman ise insanda ve beyninde bir rahatlama oluyor, aynı düşünseli gibi, aynı şimdi düşünseli ile yazmanın arasındaki benzerlikleri irdelediğim bu yazı sonucu bende olduğu gibi. İstenilen zaman da ulaşılabiliyor. Bence insan blog da yazsa makale de, öncelikle kendisi için sonra başkası için yazmalı.
Sonuçta okuyan, tartışan, öğrenen yani entelektüel açıdan sürekli dolan insan için bir boşalma, bir rahatlama şeklidir yazmak. Büyü dünyasında olmadığımıza, beyni yoran anıların ve düşüncelerin sihirle çıkarılıp muhafaza edilemeyeceğine göre gerçek dünyada düşünselinin muadilidir diyebiliriz yazmak. Dolu olmayan insanın hissedemeyeceği cinsten bir ihtiyaçtır. İnsan ise ihtiyaç hissettiği şeyi yapar.
Hayatta hep neden sonuç vardır. Aynı zamanda normal ve anormal vardır. Bunları birbirine bağlayan ise patofizyolojidir. Patofizyoloji sadece bir tıbbi terim değil hayata bakış açısıdır.
5 Şubat 2012 Pazar
Çapa Yemekhanesi
Senelerini bana veren yemekhane.
Sene 2005 2006 - yemek ücreti 1.25 tl. Yemekhane daha özelleşmemiş. Etler bildiğin senelerdir buzlukta duruyormuş gibi. Yemekler yenmez halde. O zamanlar jeton satılıyor. Jeton alıp jetonla yemek yenebiliyor. Genelde millet yemekhaneyi çok tercih etmiyor. Bir de başımızda liseli belası var. Elemanlar jeton alıp yemek yiyorlar.
Sene 2006 2007 - yemekhanenin özelleştirildiği sene. Komünistler tarafından günlerce eylem yapıldı. Yemekhanenin girişi kesilmeye, kimse içeri gönderilmemeye çalışıldı. Hatta birkaç gün getirip sandeviç bile dağıttılar. Millet hem sandeviç hem yemek yedi. Velhasıl kelam çok tartışmalar oldu. Sonra yemekhane özelleşti. Yemekler çok kaliteli hale geldi. Üstelik fiyatı da 50 krş'a düştü. Bu sene yemekhane acayip kalabalıklaştı. Liseli akını da cabasıydı. 50 kuruşa yemek olduğunu duyan ergenler yemekhaneye hücum etti. Bu sene hala jeton devam ediyordu.
Sene 2007 2008 - seneye umutlu girildi. Yemekhaneden beklenti yüksekti. Bu sene baya bir catering firması değişti. Kısa süre yemekler kötü çıktı. Sonrasında yemekler düzeldi. Bu senenin en iyi yönü jetonun kalkmasıydı. Artık sadece öğrenci kimlik kartıyla yemek yenebiliyordu. 'İyi, liseli ergenlerden kurtuluyoruz' dedik ama yanıldık. Elemanlar sıraya giriyordu. Sıra kendilerine geldiğinde çevreden bir kart bulup basıyorlardı. Sahibine de parasını veriyorlardı. Adamlar antibiyotiğe sürekli direnç geliştiren bakteriler gibiydi. Hatta dışarıda aralarında bizim yemekhaneden bahsettiklerini duyabiliyordum. Giremedikleri tek yer rüyalarımdı.
Sene 2008 2009 - yemekhane için her yönden dönüm noktası olan bir seneydi. Artık kart okuyucunun başına bir adam dikmişlerdi ve liselileri geçirmiyorlardı. Bu bir zaferdi. İkincisi ise bu sene sabah kahvaltısı ve akşam yemeği başlayacaktı. Öğlen yemeği ücretini 75 krş yaptılar bu sene. Kahvaltı 50 krş, akşam ise 75 krş'tan başladı. Çay parasına kahvaltı yapıyorduk. Yemekler genel olarak güzel, yemekhane doluluğu idealdi. Bu sene ayrıca fakültenin değişik yemekhanelerini de keşfettik (cerrahi monoblok yemekhanesi gibi). Güzel bir seneydi.
Sene 2009 2010 - güzel bir dönem ertesi her şey güzel başlamıştı. Sene içinde bazı bozulmalar oldu. Yemekler kötüleşiyordu. Diğer yemekhaneleri kullanmamız yasaklandı. Akşam yemeği fiyatı 1 tl oldu. Diğerler öğünlerin fiyatları stabildi. Ayrıca fakültenin kontenjanlarının artması yemekhaneyi de vurdu. 1. sınıflar dersten çıktığında yemekhane kuyruğu; 60lı 70li yılların ekmek, tüp kuyruğu gibi oluyordu. Üst sınıflar olarak dersten, pratikten erken çıkmak için 40 takla atıyorduk. çünkü 1. sınıflardan sonra çıktın mı o günkü yemeği unutmak zorunda kalmak vardı. Tam 'liselilerden kurtulduk' derken YÖK'ün verdiği 500 upgrade liseli ile kalakalmıştık. Sene badirelerle geçti.
Sene 2010 2011 - mevcut 1. sınıflar 2 olmuş, bir o kadar da yeni 1. sınıf gelmişti. Onların ders bitiş saatlerinde yemek sırasının ucu bucağı görünmüyordu. Dersten çıkıp bir yemeğe gelişleri vardı; resmen Moğol istilası gibiydi. Yemekhaneye girmek bir dert, girebilsen oturmak bir dert. Yemekler de bazen iyi bazen kötü çıkıyordu. Bu sene çok uğrayamadım yemekhaneye ya da bana öyle geliyor bilmiyorum. Gerek intern olmanın verdiği yoğunluk ve mesuliyet, gerekse senelerin verdiği bir bıkkınlık.
Artık 2011'den sonsuza - her istanbul üniversitesi öğrencisi gibi gazeteye 'öğrenci kimliğimi kaybettim; hükümsüzdür' ilanı verdim. Zaten direk olarak kimliği versem garip olurdu. Bakalım belki arada bir gidip yemek yerim. Bazen nostalji olsun diye bazen ucuz diye bazen tekrardan yemekhanenin nabzını tutayım diye. Belki de ileride yemekhaneden sorumlu öğretim üyesi olurum. Belli mi olur. Yine de ömrümüz geçti burada. Vucudumdaki hücrelerin çoğunun yapıtaşı bu yemekhane kaynaklıdır.
Bu sene yıkım kararın verildi. Fakültede ilk yıkılacak binalardan birisi de sensin. Üzülme, birkaç sene sonra çok daha iyi bir binada, çok daha iyi şartlarda vücut bulacaksın. Değişen bedenin olacak, ruhun aynı kalacak. Yalnızca reenkarnasyona uğrayacaksın. Hadi kendine iyi bak. Farklı vücutlarda olsan da görüşelim arada.
Sene 2005 2006 - yemek ücreti 1.25 tl. Yemekhane daha özelleşmemiş. Etler bildiğin senelerdir buzlukta duruyormuş gibi. Yemekler yenmez halde. O zamanlar jeton satılıyor. Jeton alıp jetonla yemek yenebiliyor. Genelde millet yemekhaneyi çok tercih etmiyor. Bir de başımızda liseli belası var. Elemanlar jeton alıp yemek yiyorlar.
Sene 2006 2007 - yemekhanenin özelleştirildiği sene. Komünistler tarafından günlerce eylem yapıldı. Yemekhanenin girişi kesilmeye, kimse içeri gönderilmemeye çalışıldı. Hatta birkaç gün getirip sandeviç bile dağıttılar. Millet hem sandeviç hem yemek yedi. Velhasıl kelam çok tartışmalar oldu. Sonra yemekhane özelleşti. Yemekler çok kaliteli hale geldi. Üstelik fiyatı da 50 krş'a düştü. Bu sene yemekhane acayip kalabalıklaştı. Liseli akını da cabasıydı. 50 kuruşa yemek olduğunu duyan ergenler yemekhaneye hücum etti. Bu sene hala jeton devam ediyordu.
Sene 2007 2008 - seneye umutlu girildi. Yemekhaneden beklenti yüksekti. Bu sene baya bir catering firması değişti. Kısa süre yemekler kötü çıktı. Sonrasında yemekler düzeldi. Bu senenin en iyi yönü jetonun kalkmasıydı. Artık sadece öğrenci kimlik kartıyla yemek yenebiliyordu. 'İyi, liseli ergenlerden kurtuluyoruz' dedik ama yanıldık. Elemanlar sıraya giriyordu. Sıra kendilerine geldiğinde çevreden bir kart bulup basıyorlardı. Sahibine de parasını veriyorlardı. Adamlar antibiyotiğe sürekli direnç geliştiren bakteriler gibiydi. Hatta dışarıda aralarında bizim yemekhaneden bahsettiklerini duyabiliyordum. Giremedikleri tek yer rüyalarımdı.
Sene 2008 2009 - yemekhane için her yönden dönüm noktası olan bir seneydi. Artık kart okuyucunun başına bir adam dikmişlerdi ve liselileri geçirmiyorlardı. Bu bir zaferdi. İkincisi ise bu sene sabah kahvaltısı ve akşam yemeği başlayacaktı. Öğlen yemeği ücretini 75 krş yaptılar bu sene. Kahvaltı 50 krş, akşam ise 75 krş'tan başladı. Çay parasına kahvaltı yapıyorduk. Yemekler genel olarak güzel, yemekhane doluluğu idealdi. Bu sene ayrıca fakültenin değişik yemekhanelerini de keşfettik (cerrahi monoblok yemekhanesi gibi). Güzel bir seneydi.
Sene 2009 2010 - güzel bir dönem ertesi her şey güzel başlamıştı. Sene içinde bazı bozulmalar oldu. Yemekler kötüleşiyordu. Diğer yemekhaneleri kullanmamız yasaklandı. Akşam yemeği fiyatı 1 tl oldu. Diğerler öğünlerin fiyatları stabildi. Ayrıca fakültenin kontenjanlarının artması yemekhaneyi de vurdu. 1. sınıflar dersten çıktığında yemekhane kuyruğu; 60lı 70li yılların ekmek, tüp kuyruğu gibi oluyordu. Üst sınıflar olarak dersten, pratikten erken çıkmak için 40 takla atıyorduk. çünkü 1. sınıflardan sonra çıktın mı o günkü yemeği unutmak zorunda kalmak vardı. Tam 'liselilerden kurtulduk' derken YÖK'ün verdiği 500 upgrade liseli ile kalakalmıştık. Sene badirelerle geçti.
Sene 2010 2011 - mevcut 1. sınıflar 2 olmuş, bir o kadar da yeni 1. sınıf gelmişti. Onların ders bitiş saatlerinde yemek sırasının ucu bucağı görünmüyordu. Dersten çıkıp bir yemeğe gelişleri vardı; resmen Moğol istilası gibiydi. Yemekhaneye girmek bir dert, girebilsen oturmak bir dert. Yemekler de bazen iyi bazen kötü çıkıyordu. Bu sene çok uğrayamadım yemekhaneye ya da bana öyle geliyor bilmiyorum. Gerek intern olmanın verdiği yoğunluk ve mesuliyet, gerekse senelerin verdiği bir bıkkınlık.
Artık 2011'den sonsuza - her istanbul üniversitesi öğrencisi gibi gazeteye 'öğrenci kimliğimi kaybettim; hükümsüzdür' ilanı verdim. Zaten direk olarak kimliği versem garip olurdu. Bakalım belki arada bir gidip yemek yerim. Bazen nostalji olsun diye bazen ucuz diye bazen tekrardan yemekhanenin nabzını tutayım diye. Belki de ileride yemekhaneden sorumlu öğretim üyesi olurum. Belli mi olur. Yine de ömrümüz geçti burada. Vucudumdaki hücrelerin çoğunun yapıtaşı bu yemekhane kaynaklıdır.
Bu sene yıkım kararın verildi. Fakültede ilk yıkılacak binalardan birisi de sensin. Üzülme, birkaç sene sonra çok daha iyi bir binada, çok daha iyi şartlarda vücut bulacaksın. Değişen bedenin olacak, ruhun aynı kalacak. Yalnızca reenkarnasyona uğrayacaksın. Hadi kendine iyi bak. Farklı vücutlarda olsan da görüşelim arada.
4 Şubat 2012 Cumartesi
Güneş Girmeyen Eve Doktor Girer
İnsan, fotosentez yapan bir canlı değildir. Yani insanın güneş ışığı ile direk bir ilişkisi yoktur. O zaman güneş görmek ile doktor görmek yani güneş ile sağlık arasındaki bağlantı nedir? Tabi ki bu deyişlerin tam olarak nereden çıktığını belirlemek zor ama parçalar birleştirilerek tahmin yürütülebilir. İşte birkaç parça...
Verem hastalığı (tüberküloz), diğer adıyla ince hastalık; 50 yıl öncesine kadar ilaç tedavisi olmayan, genellikle öldüren, ölmeyenleri de ciddi sakat bırakan bir hastalıktı. 50 sene öncesine kadar verem hastalığının yegane tedavisi güneş ışığı idi. Kanıt olarak da verem mikrobunun, güneş ışığı altında yaşamayan bir mikrop olması gösteriliyordu. Ondan dolayı verem tedavisinde ve bu hastalıktan korunmada bol bol güneş ışığı altında kalma tavsiye edilirdi.
Tarihi 50-60 yıldan öncesine dayanan dahiliye ve göğüs hastalıkları kliniklerinde ya da verem savaş dispanserlerinde geniş balkonlar bulunur. Amaç, verem hastalarının ve güneş ışığından faydalanacağı düşünülen hastalara, hastane dahilinde güneşlenebilecekleri yerler sağlamak. Bunlardan biri de Çapa Dahiliye kliniğidir. Kliniğin hasta odalarında, güneşin ekseri olarak göründüğü taraflarda geniş balkonlar bulunmakta. Bir vizit esnasında hocamıza bu geniş balonların hikmeti sorulduğunda bu cevabı almıştık. Güneş ışığı bu hastalık üzerine ne kadar etkilidir bilemeyiz ama bugün için verem tedavisinde tam iyileşmeyi sağlayan ilaçlar bulunmakta. Bugün için bu ilaçlara ulaşmak yeterli. Bu ilaçlara ulaşamayan Afrika ülkelerine ise verem, hala öldüren ve sakat bırakan bir hastalık.
İnsanlar tıbbı, her hastalığın çaresini bilen bir bilim sanmakta. Oysa ki tıb, çok değil 50-60 sene öncesine kadar hastalıklar karşısında eli kolu bağlı bir bilimdi. Şu an bile çoğu hastalığı tedavi edebilen değil, idare edebilen bir bilim. Siz yine de güneş görmeye bakın. Doktor görmekten iyidir.
Verem hastalığı (tüberküloz), diğer adıyla ince hastalık; 50 yıl öncesine kadar ilaç tedavisi olmayan, genellikle öldüren, ölmeyenleri de ciddi sakat bırakan bir hastalıktı. 50 sene öncesine kadar verem hastalığının yegane tedavisi güneş ışığı idi. Kanıt olarak da verem mikrobunun, güneş ışığı altında yaşamayan bir mikrop olması gösteriliyordu. Ondan dolayı verem tedavisinde ve bu hastalıktan korunmada bol bol güneş ışığı altında kalma tavsiye edilirdi.
Tarihi 50-60 yıldan öncesine dayanan dahiliye ve göğüs hastalıkları kliniklerinde ya da verem savaş dispanserlerinde geniş balkonlar bulunur. Amaç, verem hastalarının ve güneş ışığından faydalanacağı düşünülen hastalara, hastane dahilinde güneşlenebilecekleri yerler sağlamak. Bunlardan biri de Çapa Dahiliye kliniğidir. Kliniğin hasta odalarında, güneşin ekseri olarak göründüğü taraflarda geniş balkonlar bulunmakta. Bir vizit esnasında hocamıza bu geniş balonların hikmeti sorulduğunda bu cevabı almıştık. Güneş ışığı bu hastalık üzerine ne kadar etkilidir bilemeyiz ama bugün için verem tedavisinde tam iyileşmeyi sağlayan ilaçlar bulunmakta. Bugün için bu ilaçlara ulaşmak yeterli. Bu ilaçlara ulaşamayan Afrika ülkelerine ise verem, hala öldüren ve sakat bırakan bir hastalık.
İnsanlar tıbbı, her hastalığın çaresini bilen bir bilim sanmakta. Oysa ki tıb, çok değil 50-60 sene öncesine kadar hastalıklar karşısında eli kolu bağlı bir bilimdi. Şu an bile çoğu hastalığı tedavi edebilen değil, idare edebilen bir bilim. Siz yine de güneş görmeye bakın. Doktor görmekten iyidir.
Etiketler:
Güneş Girmeyen Eve Doktor Girer,
güneşin faydaları,
verem
2 Şubat 2012 Perşembe
Bugün Ne Götürsem
Sunucu: Evvet sayın seyirciler hepiniz hoş geldiniz.
Sunucu: Şimdiye kadar sağlıkla alakalı pek çok program yapıldı, çok doktor konuk edildi, çok doktor tarafından da bu programlar yapıldı. Talkshow tarzında olan bu programlar artık sıktı. Yeni bir düşünceye ihtiyaç vardı. İşte bu noktada biz, sağlık programıyla değil sağlık yarışmasıyla karşınızdayız.
Alkışlar...
Sunucu: Yarışmamızın jürisi 3 kişilik ambulans ekibinden oluşmakta; ATT Enis, Doktor Huri ve Şoför Cemal. Evet sayın jüri hoşgeldiniz.
Alkışlar...
Sunucu: Sayın seyirciler, sevgili konuklar! Alanında bir ilk olan yarışmamız şöyle olacak:
Ekibimiz gün içinde çıktığı hastaları oylayacak; medikal ve paramedikal açıdan bizi en çok zorlayan hasta bu yarışı kazanacak. Günün kazananına ise tam 100 bin değerinde büyük ödül olacak. Evet sayın konuklarımız ve sevgili seyirciler! Yarışmamız başlıyor.
Alkışlar...
Sunucu: Evet, jürimiz ekip olarak ilk vakasına çıkıyor. İlk hastamız Sıdıka teyze, 55 yaşında. Nefes darlığı şikayeti var. Akciğer seslerinde wheezingleri duyuluyor ve hikayesinde zaten astım hastası olduğunu belirtiyor. Oksijen satürasyonu 93 dolaylarında. Evet Sıdıka hanım kendinizi nasıl hissediyorsunuz?
Sıdıka Hanım: Evet gerçekten kötüydüm şu an. Kendimi tıkayabilmek için bol bol soba dumanı çektim ve soğukta durdum.
Sunucu: Haydi bakalım hocalarımız sizi görsün. Başarılar.
Sıdıka Hanım: Teşekkürler.
Doktor Huri: Evet Sıdıka hanım hoşgeldiniz. Öncelikle astım ataktasınız bu doğru. Wheezlerinizi taaa buradan duyabiliyorum. Yalnız satürasyonu çok düşürememişsiniz. Tercihen 92'nin altında olsa daha iyi olurdu. Evet tıbbi yardıma ihtiyacınız var ama performansınız daha iyi olabilirdi.
ATT Enis: Evet Sıdıka hanım hoşgeldiniz. Öncelikle tansiyonunuz 12/8, kan şekeriniz ise 99. Tamam hocamın dediği gibi medikal bir ihtiyacınız var ama en azından tansiyon ve şekere de yüklenebilirdiniz. Yani birkaç ünite insülin çaksanız fena mı olurdu? Ben de tam tatmin olmadım ama yine de götürme taraftarıyım.
Şoför Cemal Abi: İlaçlarınızı zaten düzgün kullanmıyorsun. Sonra bu hale geliyorsun. Nasıl insanlarsınız?
Doktor Huri: Neyse Cemal abi oylamaya geçelim. Cemal abi?
Şoför Cemal: Bizimle değilsin.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Bizimlesin.
Doktor Huri: Evet Sıdıka hanım durumunuz kritik. Ama her ne kadar çok tatmin olmasam da Bizimlesin diyorum, seni ambulansa uğurluyorum ve devlet hastanesine götürüyorum. Hadi geçmiş olsun.
Sıdıka hanım: Teşekkürler.
Sunucu: Evet sayın seyirciler biraz zor oldu ama yine de Sıdıka hanım bizimle. Alkışlıyoruz.
Alkışlar...
Sunucu: Evet sayın seyircilerimiz sıra 2. vakamızda. Vakamız çocuk bir hasta, ismi Emre, 6 yaşında. Anaokuluna gidiyor. Yarışmamıza yüksek ateş (38,5) ile katılıyor. Biliyoruz ki çocuk hastalar insanı çokça zorlayabiliyor. Bakalım jürimizi ne kadar etkileyebilecek. Şimdi Emre'nin annesi Balcan Hanıma dönüyoruz. Evet, nasıl hissediyorsunuz kendinizi? Yarışmayı kazanabilecek misiniz?
Balcan Hanım: Çok iyi bir hazırlık süreci geçirdik. Bol bol soğuk yedik, soğuk içtik, soğukta gezdik. 3 gündür ateşi olmana rağmen çocuğuma hiçbir ilaç vermedim. Nane limon bile kaynatmadım. Ayrıca Emre çok iyi ağlar, ağla oğlum.
Küçük Emre: Iıııı Iıııı Iıııı...
Sunucu: Tamam tamam neyse. Sizi jürimizin karşısına uğurluyor, başarılar diliyorum.
Doktor Huri: Evet Emre hoşgeldin. Evet şu an bir hastalığın var ama soğuk almışsın biraz. Biraz da tonsillofarenjitin var. Başka sıkıntın yok. Yani insan bir 40 derece ateşi bulur da ateşe bağlı kasılma geçirene kadar bekler değil mi? Sonra bu şekilde karşımıza geliyorsunuz. Soğuk uygulama ve biraz ateş düşürücü şurup size yetecektir. Biliyorum ki aile hakiminize yazdırmışsınızdır daha öncesinden.
Balcan hanım: Ama hocam boşuna mı ambulans çağırdık, kaç gündür hazırlandık? Tamam yarışmayı kazanmaya istekliydik ama çocuğum sonunda, çok yüklenemedim. Bari bir antibiyotik felan yazsanız? Ağla oğlum.
Emre: Iıııı Iıııı Iıııı...
Doktor Huri: Gerek yok bayan al çocuğunu.
ATT Enis: Yani hocamında dediği gibi zaten çocuğun her hafta geçirdiği infeksiyon için ambulans çağırıyorsunuz. Olmadı. Özgün olun biraz.
Şoför Cemal Abi: Bunlar zaten sağlık sistemini tıkayanlar.
Doktor Huri: Tamam oylamaya geçelim. Çocuğu salondan çıkartalım. Cemal abi?
Şoför Cemal: Bizimle değilsin.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Hocam benim de çocuğum var. Acıdım çocuğa. Bence bir şans vermek lazım Emre'ye. Çok içten ve acı acı ağlıyor. Siz sırtını dinlerken de elinden gelen çirkefliği yaptı. Ben Bizimlesin diyorum.
Doktor Huri: Evde olan ilaçlarla tedavi edilecek ve hastaneye ihtiyacı olmayan bir çocuk. Ben Bizimle değilsin diyorum. Sizi çocuğa soğuk uygulayıp, bıcıbıcı yaptırmanız için küçük leğen ve ateş düşürücü şurup pedifen ve 2 hayırla uğurluyoruz.
Balcan Hanım: ...
Küçük Emre: Iıııı Iıııı Iıııı...
Sunucu: Evet konuklarımızı uğurluyoruz. Sıradaki yarışmacımız Ahmet Bey. 25 yaşında. Modifiye Şahin'iyle trafik kazası yapmış. Düz yolda takla atmış. Ön koltuğa sıkışmış. Şu anda itfaiye tarafından kurtarıldı ve yanımıza doğru geliyor. Evet Ahmet bey neler hissediyorsunuz?
Ahmet Bey: Evet sayın sunucu. Şu an beklendiği gibi çok kötü haldeyim. Böyle bir yarışma ve 100 bin lira ödül olduğunu duyunca girmeye karar verdim. Oturdum ve bira-bademe yüklendim. Bira olmasa zaten yapamazdım. Sırrımı ona borçluyum. İçeride mümkünse, yapabilirsem bir de kusmayı düşünüyorum. Tüm paramı modifiyesine niye harcadığımı bilmediğim arabamı bu uğurda pert ettim. Mutlaka kazanmalıyım.
Sunucu: O zaman en iddialı yarışmacılarımızdan biri olan Ahmet Beyi sırt tahtası ve boyunluğu ile birlikte jürimize doğru uğurluyoruz. Başarılar.
Coşkulu alkışlar...
Doktor Huri: Evet Ahmet bey hoşgeldiniz. Öncelikle trafik kazası yapacaksanız, sırt tahtası ve boyunlukla uygun bir renk giymeliydiniz. Sırt tahtası bildiğiniz gibi kırmızı, boyunluk ise farklı renklerde olabiliyor. Yani kırmızı ya da kahverengi bir pantolon giyseydiniz hem sırt tahtasıyla iyi durur hem de kan veya başka bir vücut sıvısı görmezdi. Muayenenizi yapıyorum evet, sol kolda kapalı bir kırık var. Evet sol kalçada hafif bir hassasiyet var.
ATT Enis: Yani tansiyonunuz 13/7 Ahmet Bey. Şimdilik büyük bir kan kaybı ve iç kanama düşünmüyoruz. Yani tansiyonu da 9/6'dan aşağı düşürüp arada da gidip gelseydiniz bu akşamın favori ismi olurdunuz ama tam olmadı, tam olmadı Ahmet bey.
Şoför Cemal Abi: Ya hoca içip içip karşımıza geliyorlar, gönderin şunu karşımdan.
Doktor Huri: Tamam oylamaya geçelim. Cemal abi?
Şoför Cemal Abi: Bizimle değilsin, leş gibi alkol kokuyorsun. Şimdi arabaya felan da kusarsın felan. Nemize lazım.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Yani tablo daha kötü olabilirdi ama sonuçta adli vakasın. Bizimlesin demek zorundayım. Bizimlesin.
Doktor Huri: Enis'in de dediği gibi tablo daha kötü olabilirdi. Mesela şarampole veya kanala felan da sürebilirdin ama sonuçta bu tabloyla buradasın. Giysi-aparat uyumu daha iyi olabilirdi. Dediğimiz gibi seni götürmek zorundayız. Ben de Bizimlesin diyorum. Seni teselli ödülün 500 ml serum fizyolojik ile hastaneye götürüyoruz. Ama çok beklentiye girme. Geçmiş olsun.
Sunucu: Evvet sayın seyircilerimiz. Kusup ortalığı kirletmeden Ahmet Beyi de uğurluyoruz.
Sunucu: Veeee sıra bugünün favorilerinden birisi olduğu düşünen Nurcan'a geliyor. Nurcan 19 yaşında. Lise mezunu. Yakın zamanda nişanlısı ile büyük sorunlar yaşamış. Bu akşam da bize kasılmalar, gözünü açamama, yatak gibi yumuşak yerlere bayılma şikayetiyle başvurdu. Bütün muayenesi normal. Evet Nurcan ne diyeceksin bizlere?
Nurcan: Gözümü açamıyorum. Iııııhhh.
Sunucu: Anlaşılan Nurcan'ın büyük problemleri var. Kendisini alkışlarla jürimizin karşısına uğurluyoruz. Başarılar.
Alkışlar...
Doktor Huri: Evet Nurcan hoşgeldin. Şikayet olarak bayılma, göğüs ağrısı ve boğazında bir şeylerin düğümlenmesi gibi şeylerden bahsediyorsun. Ama tüm muayenende patolojik olan hiçbir şey bulamadım. Bizim görmediğimizi sandığın zamanlarda gözünü felan da açıyorsun. Ayrıca yakın zamanda nişanlınla da tartışıp ayrılma noktasına gelmişsin. Ben sana soğuğum şu an.
ATT Enis: Evet hocam dediğiniz gibi. Tansiyon da 12/8. Yani bu tansiyona da bir çare bulsaydı, çok iyi olurdu. Şöyle ibreyi kırsaydı mesela yüksek tansiyon. Hem ben bu hastayı geçen sene de görmüştüm. ÖSS sınavı açıklandığı gün fenalaşmıştı. 1 senedir kendisine hiçbir şey katamamış. Hiçbir progres yok yani. Olmamış kısacası.
Şoför Cemal Abi: Kızım yavrum neden canınızı sıkıyorsunuz her şeye. Yaşayın hayatınızı. Hayret bir şey. Benim kızım yapacak ki...
Doktor Huri: Tamam tamam oylamaya geçelim. Cemal abi?
Şoför Cemal Abi: Bizimle değilsin.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Bizimle değilsin.
Doktor Huri: Yaptıklarınla aileni ve nişanlını baya etkiliyor olabilirsin ama biz bu akşam hiç etkilenmedik. Nurcan kendini üzme, kafaya takma. Teselli ödülü olarak bir ampul serum fizyolojiği kapıdaki arkadaşlardan alabilir, herhangi bir eczane veya tıbbi kuruluşta kendine yaptırabilirsin. Birkaç saat içinde etkisini gösterir ve rahatlarsın. Bizimle değilsin diyor ve seni 3 hayır ile uğurluyoruz. Hadi güle güle. Geçmiş olsun bile diyemiyorum.
Nurcan: (yattığı, kıvrandığı yerden gözünü açıp biranda kalkarak) Nası ya?
Sunucu: Evet sayın seyirciler artık yavaş yavaş nöbetin ve programın sonlarına doğru yaklaşırken sıra 5. yarışmacımız olan Celalettin beye geliyor. Celalettin bey 49 yaşında ve işsiz. 14 yaşından beri günde 3 paket ortalamayla sigara içiyor. Son zamlarla birlikte 2 paket/gün ortalamayla oynuyor. Doktorlar "ayağın kesilir" demesine rağmen sigara içmeye devam ediyor. Son zamanlarda karın ağrısı ile gittiği dahiliye doktorunun yönlendirmesiyle kendisine peptik ülser tanısı konmuş. Son birkaç gün de hiçbir şey yemeden, dertten sıkıntıdan ötürü sigaraya yüklenmiş. Sonunda da mideyi delip, şiddetli karın ağrısıyla karşımıza gelmiş. Evet Celalettin Bey neler diyeceksiniz?
Celalettin Bey: Yıllarca içtim şu mereti. İyi gün kötü gün demeden yaktım. Hiçbir faydasını da görmedim. Sabah radyodan yarışmayı duyunca doktorumun "sigarayı bırakmazsan miden delinir bak" uyarısı aklıma geldi. Ömrüm boyunca şu meretin faydasını görmedim, bari bir defa faydasını göreyim dedim. Ahhh.
Sunucu: Peki parayı kazanırsanız ne yapmayı düşünüyorsunuz?
Celalettin Bey: Parayla her hastanın yapacağı gibi önce tedavi olmayı düşünüyorum. Artık iyi bir emeklilik hayatı geçirmek istiyorum. Belki de küçük bir iş kurarım. Hayalim ise purolarıyla ünlü Küba'yı görebilmek. Benim için hacı olmak gibi bir şey. Ahhh.
Sunucu: Pekala sizi alkışlarla jürimizin karşısına yolluyoruz.
Alkışlar...
Doktor Huri: Evet Celalettin Bey hoşgeldiniz. Bilgilerinize baktığımız zaman peptik ülser ve yoğun sigara hikayenizi görüyoruz. Muayenemizde ise karında hassasiyetiniz ve defansınız var. Maşallah karnınız tahta gibi. Bunca yıllık emeğe saygı duymak gerekir. Saygı duydum, sizinle tanıştığıma memnun oldum.
ATT Enis: Hocam tansiyon 8/4. Septik şoka da girmiş. Uçurumda yürümek her kişinin değil er kişinin harcı.
Şoför Cemal Abi: Ben de sigara içtim senelerce ama 5 sene önce bıraktım. Bir yaştan sonra bırakmak lazım. Ama ben, Celalettin Beyin ayağı kesilmesi ya da midesi delinmesi ihtimaline rağmen "sigaraya devam" demesine saygı duydum. Azmi ve kararlılığı buradan belli. Takdir ettim.
Doktor Huri: Evet oylamaya geçelim. Cemal abi?
Şoför Cemal Abi: Bizimlesin. Hem de yıldızlı.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Tablo gayet başarılı. Bizimlesin.
Doktor Huri: Evet Celalettin Bey tablo gerçekten de başarılı. Özellikle son günlerdeki yemek yememekteki ve sigaraya abanmadaki altın vuruşunuz golü getirdi. Ben de Bizimlesin diyorum ve seni öteki tarafa uğurlamadan ambulansa uğurluyorum.
Alkışlar...
Sunucu: Evet sayın seyirciler bir son dakika golü olmazsa Celalettin Bey, günün favori adayı olarak gösteriliyor.
Sunucu: Evet saatlerimiz gece 04.00'ü gösterirken yarışmaya son saatlerde katılan bir adayımız daha var. Hasan amca. Hasan amca 68 yaşında. Kendisi 23 yıllık emekli. Kendisinde yok yok. Diyabet, tansiyon, sigara ve bilinmeyen daha niceleri. Akşam saatlerinde başlayan nefes darlığını sabahın 4'üne kadar idare etmiş. Akciğerlerinden gelen hırıltı dışarıdan bile duyulabiliyor. Kan oksijen satürasyonu 75 civarında. Ayrıca çocukları tarafından belirtilen gece meydana gelen bir bilinç kaybı öyküsü var. Işık refleksi kendisinde alınamıyor. Alkışlarla Hasan amcayı jürimizin karşısına uğurluyoruz.
Doktor Huri: Evet bakıyorum! Hasan amca beni anlamayacaksın biliyorum ama nefes darlığını bu kadar idare etmen çok iyi bir başlangıç. Evet tansiyonun 22/10. Çok iyi bir rakam. Akciğerlerindeki birikim bize akut akciğer ödemi olduğunu söylüyor. Ayrıca hayatını birçok kronik hastalıkla taçlandırmış ve ne dahiliye ne başka yer bir gün bile doktora gidip takip olmamışsın. Sürekli işini 112 ve ambulansla görmüşsün. Tabi çağrı saatin de gözümüzden kaçmadı. Saat 04.00 hakikaten çok uyuz edici bir saat. Saat yönünden de gayet başarılı. Gecenin başlarında gelen bilinç kaybı ise muhtemel bir inmeyi gösteriyor. Bu inmeyle beraber mükemmel, dört dörtlük bir hasta oluyorsun. Bu halinle bırak ambulansı veya acili, yoğun bakımı bile hakediyorsun. Ben bekleyemiyorum ve Bizimlesin diyorum. Enis?
ATT Enis: Gözlerim yaşardı, ben de Bizimlesin diyorum.
Doktor Huri: Cemal abi?
Şoför Cemal Abi: Hasan'ı tanırdım. Benim kahve arkadaşımdı. Bir günle değil bir ömürle karar vererek Bizimlesin diyorum.
Sunucu: Evet sayın seyirciler, jürinin kararı ne olur, Bugün Ne Götürsem yarışmasının galibi kim olur yarın göreceğiz. Çünkü elimizde 3 tane Bizimlesin almış 2 yarışmacımız var. Sonucu yarın acil servisten gelen haberlere göre jürimizin kararı sonucu açıklayacağız. Yarınki karar gününde görüşmek üzere. Bizlerden ayrılmayın.
...
Ertesi Gün
Sunucu: Evet sayın seyirciler, programımıza hoş geldiniz. Şu anda ambulans ekibinden oluşan jüri üyelerimiz finali kazanan hasta ile alakalı görüşüyor.
Sunucu: Şu anda acil servisteki hastalarımızın bilgileri noter huzurunda geldi. Dünden hatırladığınız gibi 3 Bizimlesin alan 2 yarışmacı finale kalmıştı. Bakalım hastalarımızın durumları ne olacak ve Bugün Ne Götürsem yarışmasını birincilikle tamamlayıp 100 bin liraya uzanan ya da uzanamayıp yakınlarının parayı yiyişini mezarda kemikleri sızlayarak izleyen kim olacak.
Sunucu: Evet sayın seyirciler şu anda jürilerimiz Doktor Huri ile ATT Enis'in derin tıbbi tartışmalarını ve Şoför Cemal Abi'nin derinden duyulan küfürlerini duyuyorum. Sanki jürimiz karara varmış gibi. Evet şu an Doktor Huri yerinden kalktı ve mikrofona doğru ilerliyor. Şimdi söz hocamızda.
Doktor Huri: Evet sayın seyirciler, sevgili konuklar!
Hepiniz programımıza hoş geldiniz. Biliyorsunuz ki dünden 2 yarışmacımız 3 Bizimlesin ile bugüne yani finale kalmıştı. Dün zor bir nöbet, zor bir eleme günü oldu. Bugün ise belki dünden daha zordu. Bütün yarışmacılarımız birbirinden gayretli, birbirinden hastaydı. Özellikle 2 yarışmacımız üstün bir performans gösterdi ve bugüne yani finale kaldı.
Doktor Huri: Finalistlerimizin durumunu dünkü performanslarına ve bugün hastane acil servisinden gelen bilgilere göre değerlendirdik. Bu bilgilere göre Bugün Ne Götürsem yarışmasının birincisini bilirledik. Öncelikle sizlere hastalarımızın son durumunu anlatmak istiyorum.
Doktor Huri: Celalettin Bey, dün hastaneye götürüldükten sonra BT ile peptik ülser perforasyonu tanısı kesinleştirilmiş. Hemen ameliyata alınıp kanaması durdurulmuş, ülsere kısım çıkartılmış. Şu anda durumu stabil şekilde genel cerrahi servisinde yatmakta. Kendisine geçmiş olsun diyoruz. Hakikaten çok başarılı bir yarışmacımızdı.
Doktor Huri: Hasan Bey ise gider gitmez ilk müdahalesi yapılmış, entübe edilmiş, stabilize edildikten sonra beyin BT ile inme tanısı doğrulanmıştır. Ayrıca çekilen EKG'sinde kalp krizi de tespit edilmiştir. Muhtemelen senelerden beridir olan kontrolsüz diyabeti nedeniyle göğüs ağrısını bile fark edemedi adamcağız. Kısa bir süre sonra yoğun bakıma alınan Hasan amca birkaç saat sonunda ventriküler taşikardiye, oradan da ventriküler fibrilasyona girmiştir. Hemen yoğun bakım personeli ve anestezi uzmanı tarafından müdahale edilse de tüm çabalara rağmen kurtarılamamıştır. Ölüm saati sabah saat 07.32 olarak verilmiştir. Naaşı ise hastane morgunda, yarışmanın sonlanıp, yakınlarının bir zahmet cenaze işleri ile ilgilenmesini beklemektedir.
Doktor Huri: Sayın seyirciler görüyorsunuz ki Hasan Amca bir hastalıklar yumağı, bizlere "nasıl yaşamamamız gerektiği" konusunda büyük bir örnek. Hastalıklar o kadar iç içe ve o kadar uyumlu kullanılmış ki oldukça başarılı. Celalettin Bey bile bu vaka yanında sönük kaldı.
Doktor Huri: Ayrıca bununla da kalmayarak, bu kadar hastalığına, bu yaşına, bu kadar sene doktor yüzü görmemesine rağmen "bu yaşına geldi daha doktora gitmedi, o kadar da sağlıklıydı" diyerek ani ölümünü bir türlü anlamayıp, ölümüne ihtimal vermeyen hasta yakınları, saat 08.00 dolaylarında yoğun bakımda ve acilde arbede çıkardı. Yoğun bakım camları indi, birkaç doktor ve sağlık personeli darp edildi.
Doktor Huri: Bu bilgiden de sonra artık kimin kazandığını anlamış olmalısınız. Yaşasaydı (ayrıca bilinci yerinde olsaydı) Hasan Amca sevincinden ağlardı. Gerek tıbbi durumuyla gerek yakınlarıyla bizi en çok zorlayan hasta Hasan Amca oldu. Buradan kendisini tebrik edip kendisine Allah'tan rahmet dileyerek Bugün Ne Götürsem yarışmasının birincisi olarak Hasan Amca'yı ilan ediyorum. Ve 100 bin değerindeki para ödülünü Hasan Amca'nın yakınlarına takdim ediyorum. Tebrikler efendim.
Alkışlar...
Sunucu: Evet sayın seyirciler muhtemelen tek bölüm olacak yarışmamızda bizden bu kadar. Nöbete girenlere iyi nöbetler, nöbetten çıkanlara iyi dinlenmeler diliyoruz. Esen kalın ama üşütmeyin. Üşütseniz de bizi aramayın.
...
Sunucu: Şimdiye kadar sağlıkla alakalı pek çok program yapıldı, çok doktor konuk edildi, çok doktor tarafından da bu programlar yapıldı. Talkshow tarzında olan bu programlar artık sıktı. Yeni bir düşünceye ihtiyaç vardı. İşte bu noktada biz, sağlık programıyla değil sağlık yarışmasıyla karşınızdayız.
Alkışlar...
Sunucu: Yarışmamızın jürisi 3 kişilik ambulans ekibinden oluşmakta; ATT Enis, Doktor Huri ve Şoför Cemal. Evet sayın jüri hoşgeldiniz.
Alkışlar...
Sunucu: Sayın seyirciler, sevgili konuklar! Alanında bir ilk olan yarışmamız şöyle olacak:
Ekibimiz gün içinde çıktığı hastaları oylayacak; medikal ve paramedikal açıdan bizi en çok zorlayan hasta bu yarışı kazanacak. Günün kazananına ise tam 100 bin değerinde büyük ödül olacak. Evet sayın konuklarımız ve sevgili seyirciler! Yarışmamız başlıyor.
Alkışlar...
Sunucu: Evet, jürimiz ekip olarak ilk vakasına çıkıyor. İlk hastamız Sıdıka teyze, 55 yaşında. Nefes darlığı şikayeti var. Akciğer seslerinde wheezingleri duyuluyor ve hikayesinde zaten astım hastası olduğunu belirtiyor. Oksijen satürasyonu 93 dolaylarında. Evet Sıdıka hanım kendinizi nasıl hissediyorsunuz?
Sıdıka Hanım: Evet gerçekten kötüydüm şu an. Kendimi tıkayabilmek için bol bol soba dumanı çektim ve soğukta durdum.
Sunucu: Haydi bakalım hocalarımız sizi görsün. Başarılar.
Sıdıka Hanım: Teşekkürler.
Doktor Huri: Evet Sıdıka hanım hoşgeldiniz. Öncelikle astım ataktasınız bu doğru. Wheezlerinizi taaa buradan duyabiliyorum. Yalnız satürasyonu çok düşürememişsiniz. Tercihen 92'nin altında olsa daha iyi olurdu. Evet tıbbi yardıma ihtiyacınız var ama performansınız daha iyi olabilirdi.
ATT Enis: Evet Sıdıka hanım hoşgeldiniz. Öncelikle tansiyonunuz 12/8, kan şekeriniz ise 99. Tamam hocamın dediği gibi medikal bir ihtiyacınız var ama en azından tansiyon ve şekere de yüklenebilirdiniz. Yani birkaç ünite insülin çaksanız fena mı olurdu? Ben de tam tatmin olmadım ama yine de götürme taraftarıyım.
Şoför Cemal Abi: İlaçlarınızı zaten düzgün kullanmıyorsun. Sonra bu hale geliyorsun. Nasıl insanlarsınız?
Doktor Huri: Neyse Cemal abi oylamaya geçelim. Cemal abi?
Şoför Cemal: Bizimle değilsin.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Bizimlesin.
Doktor Huri: Evet Sıdıka hanım durumunuz kritik. Ama her ne kadar çok tatmin olmasam da Bizimlesin diyorum, seni ambulansa uğurluyorum ve devlet hastanesine götürüyorum. Hadi geçmiş olsun.
Sıdıka hanım: Teşekkürler.
Sunucu: Evet sayın seyirciler biraz zor oldu ama yine de Sıdıka hanım bizimle. Alkışlıyoruz.
Alkışlar...
Sunucu: Evet sayın seyircilerimiz sıra 2. vakamızda. Vakamız çocuk bir hasta, ismi Emre, 6 yaşında. Anaokuluna gidiyor. Yarışmamıza yüksek ateş (38,5) ile katılıyor. Biliyoruz ki çocuk hastalar insanı çokça zorlayabiliyor. Bakalım jürimizi ne kadar etkileyebilecek. Şimdi Emre'nin annesi Balcan Hanıma dönüyoruz. Evet, nasıl hissediyorsunuz kendinizi? Yarışmayı kazanabilecek misiniz?
Balcan Hanım: Çok iyi bir hazırlık süreci geçirdik. Bol bol soğuk yedik, soğuk içtik, soğukta gezdik. 3 gündür ateşi olmana rağmen çocuğuma hiçbir ilaç vermedim. Nane limon bile kaynatmadım. Ayrıca Emre çok iyi ağlar, ağla oğlum.
Küçük Emre: Iıııı Iıııı Iıııı...
Sunucu: Tamam tamam neyse. Sizi jürimizin karşısına uğurluyor, başarılar diliyorum.
Doktor Huri: Evet Emre hoşgeldin. Evet şu an bir hastalığın var ama soğuk almışsın biraz. Biraz da tonsillofarenjitin var. Başka sıkıntın yok. Yani insan bir 40 derece ateşi bulur da ateşe bağlı kasılma geçirene kadar bekler değil mi? Sonra bu şekilde karşımıza geliyorsunuz. Soğuk uygulama ve biraz ateş düşürücü şurup size yetecektir. Biliyorum ki aile hakiminize yazdırmışsınızdır daha öncesinden.
Balcan hanım: Ama hocam boşuna mı ambulans çağırdık, kaç gündür hazırlandık? Tamam yarışmayı kazanmaya istekliydik ama çocuğum sonunda, çok yüklenemedim. Bari bir antibiyotik felan yazsanız? Ağla oğlum.
Emre: Iıııı Iıııı Iıııı...
Doktor Huri: Gerek yok bayan al çocuğunu.
ATT Enis: Yani hocamında dediği gibi zaten çocuğun her hafta geçirdiği infeksiyon için ambulans çağırıyorsunuz. Olmadı. Özgün olun biraz.
Şoför Cemal Abi: Bunlar zaten sağlık sistemini tıkayanlar.
Doktor Huri: Tamam oylamaya geçelim. Çocuğu salondan çıkartalım. Cemal abi?
Şoför Cemal: Bizimle değilsin.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Hocam benim de çocuğum var. Acıdım çocuğa. Bence bir şans vermek lazım Emre'ye. Çok içten ve acı acı ağlıyor. Siz sırtını dinlerken de elinden gelen çirkefliği yaptı. Ben Bizimlesin diyorum.
Doktor Huri: Evde olan ilaçlarla tedavi edilecek ve hastaneye ihtiyacı olmayan bir çocuk. Ben Bizimle değilsin diyorum. Sizi çocuğa soğuk uygulayıp, bıcıbıcı yaptırmanız için küçük leğen ve ateş düşürücü şurup pedifen ve 2 hayırla uğurluyoruz.
Balcan Hanım: ...
Küçük Emre: Iıııı Iıııı Iıııı...
Sunucu: Evet konuklarımızı uğurluyoruz. Sıradaki yarışmacımız Ahmet Bey. 25 yaşında. Modifiye Şahin'iyle trafik kazası yapmış. Düz yolda takla atmış. Ön koltuğa sıkışmış. Şu anda itfaiye tarafından kurtarıldı ve yanımıza doğru geliyor. Evet Ahmet bey neler hissediyorsunuz?
Ahmet Bey: Evet sayın sunucu. Şu an beklendiği gibi çok kötü haldeyim. Böyle bir yarışma ve 100 bin lira ödül olduğunu duyunca girmeye karar verdim. Oturdum ve bira-bademe yüklendim. Bira olmasa zaten yapamazdım. Sırrımı ona borçluyum. İçeride mümkünse, yapabilirsem bir de kusmayı düşünüyorum. Tüm paramı modifiyesine niye harcadığımı bilmediğim arabamı bu uğurda pert ettim. Mutlaka kazanmalıyım.
Sunucu: O zaman en iddialı yarışmacılarımızdan biri olan Ahmet Beyi sırt tahtası ve boyunluğu ile birlikte jürimize doğru uğurluyoruz. Başarılar.
Coşkulu alkışlar...
Doktor Huri: Evet Ahmet bey hoşgeldiniz. Öncelikle trafik kazası yapacaksanız, sırt tahtası ve boyunlukla uygun bir renk giymeliydiniz. Sırt tahtası bildiğiniz gibi kırmızı, boyunluk ise farklı renklerde olabiliyor. Yani kırmızı ya da kahverengi bir pantolon giyseydiniz hem sırt tahtasıyla iyi durur hem de kan veya başka bir vücut sıvısı görmezdi. Muayenenizi yapıyorum evet, sol kolda kapalı bir kırık var. Evet sol kalçada hafif bir hassasiyet var.
ATT Enis: Yani tansiyonunuz 13/7 Ahmet Bey. Şimdilik büyük bir kan kaybı ve iç kanama düşünmüyoruz. Yani tansiyonu da 9/6'dan aşağı düşürüp arada da gidip gelseydiniz bu akşamın favori ismi olurdunuz ama tam olmadı, tam olmadı Ahmet bey.
Şoför Cemal Abi: Ya hoca içip içip karşımıza geliyorlar, gönderin şunu karşımdan.
Doktor Huri: Tamam oylamaya geçelim. Cemal abi?
Şoför Cemal Abi: Bizimle değilsin, leş gibi alkol kokuyorsun. Şimdi arabaya felan da kusarsın felan. Nemize lazım.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Yani tablo daha kötü olabilirdi ama sonuçta adli vakasın. Bizimlesin demek zorundayım. Bizimlesin.
Doktor Huri: Enis'in de dediği gibi tablo daha kötü olabilirdi. Mesela şarampole veya kanala felan da sürebilirdin ama sonuçta bu tabloyla buradasın. Giysi-aparat uyumu daha iyi olabilirdi. Dediğimiz gibi seni götürmek zorundayız. Ben de Bizimlesin diyorum. Seni teselli ödülün 500 ml serum fizyolojik ile hastaneye götürüyoruz. Ama çok beklentiye girme. Geçmiş olsun.
Sunucu: Evvet sayın seyircilerimiz. Kusup ortalığı kirletmeden Ahmet Beyi de uğurluyoruz.
Sunucu: Veeee sıra bugünün favorilerinden birisi olduğu düşünen Nurcan'a geliyor. Nurcan 19 yaşında. Lise mezunu. Yakın zamanda nişanlısı ile büyük sorunlar yaşamış. Bu akşam da bize kasılmalar, gözünü açamama, yatak gibi yumuşak yerlere bayılma şikayetiyle başvurdu. Bütün muayenesi normal. Evet Nurcan ne diyeceksin bizlere?
Nurcan: Gözümü açamıyorum. Iııııhhh.
Sunucu: Anlaşılan Nurcan'ın büyük problemleri var. Kendisini alkışlarla jürimizin karşısına uğurluyoruz. Başarılar.
Alkışlar...
Doktor Huri: Evet Nurcan hoşgeldin. Şikayet olarak bayılma, göğüs ağrısı ve boğazında bir şeylerin düğümlenmesi gibi şeylerden bahsediyorsun. Ama tüm muayenende patolojik olan hiçbir şey bulamadım. Bizim görmediğimizi sandığın zamanlarda gözünü felan da açıyorsun. Ayrıca yakın zamanda nişanlınla da tartışıp ayrılma noktasına gelmişsin. Ben sana soğuğum şu an.
ATT Enis: Evet hocam dediğiniz gibi. Tansiyon da 12/8. Yani bu tansiyona da bir çare bulsaydı, çok iyi olurdu. Şöyle ibreyi kırsaydı mesela yüksek tansiyon. Hem ben bu hastayı geçen sene de görmüştüm. ÖSS sınavı açıklandığı gün fenalaşmıştı. 1 senedir kendisine hiçbir şey katamamış. Hiçbir progres yok yani. Olmamış kısacası.
Şoför Cemal Abi: Kızım yavrum neden canınızı sıkıyorsunuz her şeye. Yaşayın hayatınızı. Hayret bir şey. Benim kızım yapacak ki...
Doktor Huri: Tamam tamam oylamaya geçelim. Cemal abi?
Şoför Cemal Abi: Bizimle değilsin.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Bizimle değilsin.
Doktor Huri: Yaptıklarınla aileni ve nişanlını baya etkiliyor olabilirsin ama biz bu akşam hiç etkilenmedik. Nurcan kendini üzme, kafaya takma. Teselli ödülü olarak bir ampul serum fizyolojiği kapıdaki arkadaşlardan alabilir, herhangi bir eczane veya tıbbi kuruluşta kendine yaptırabilirsin. Birkaç saat içinde etkisini gösterir ve rahatlarsın. Bizimle değilsin diyor ve seni 3 hayır ile uğurluyoruz. Hadi güle güle. Geçmiş olsun bile diyemiyorum.
Nurcan: (yattığı, kıvrandığı yerden gözünü açıp biranda kalkarak) Nası ya?
Sunucu: Evet sayın seyirciler artık yavaş yavaş nöbetin ve programın sonlarına doğru yaklaşırken sıra 5. yarışmacımız olan Celalettin beye geliyor. Celalettin bey 49 yaşında ve işsiz. 14 yaşından beri günde 3 paket ortalamayla sigara içiyor. Son zamlarla birlikte 2 paket/gün ortalamayla oynuyor. Doktorlar "ayağın kesilir" demesine rağmen sigara içmeye devam ediyor. Son zamanlarda karın ağrısı ile gittiği dahiliye doktorunun yönlendirmesiyle kendisine peptik ülser tanısı konmuş. Son birkaç gün de hiçbir şey yemeden, dertten sıkıntıdan ötürü sigaraya yüklenmiş. Sonunda da mideyi delip, şiddetli karın ağrısıyla karşımıza gelmiş. Evet Celalettin Bey neler diyeceksiniz?
Celalettin Bey: Yıllarca içtim şu mereti. İyi gün kötü gün demeden yaktım. Hiçbir faydasını da görmedim. Sabah radyodan yarışmayı duyunca doktorumun "sigarayı bırakmazsan miden delinir bak" uyarısı aklıma geldi. Ömrüm boyunca şu meretin faydasını görmedim, bari bir defa faydasını göreyim dedim. Ahhh.
Sunucu: Peki parayı kazanırsanız ne yapmayı düşünüyorsunuz?
Celalettin Bey: Parayla her hastanın yapacağı gibi önce tedavi olmayı düşünüyorum. Artık iyi bir emeklilik hayatı geçirmek istiyorum. Belki de küçük bir iş kurarım. Hayalim ise purolarıyla ünlü Küba'yı görebilmek. Benim için hacı olmak gibi bir şey. Ahhh.
Sunucu: Pekala sizi alkışlarla jürimizin karşısına yolluyoruz.
Alkışlar...
Doktor Huri: Evet Celalettin Bey hoşgeldiniz. Bilgilerinize baktığımız zaman peptik ülser ve yoğun sigara hikayenizi görüyoruz. Muayenemizde ise karında hassasiyetiniz ve defansınız var. Maşallah karnınız tahta gibi. Bunca yıllık emeğe saygı duymak gerekir. Saygı duydum, sizinle tanıştığıma memnun oldum.
ATT Enis: Hocam tansiyon 8/4. Septik şoka da girmiş. Uçurumda yürümek her kişinin değil er kişinin harcı.
Şoför Cemal Abi: Ben de sigara içtim senelerce ama 5 sene önce bıraktım. Bir yaştan sonra bırakmak lazım. Ama ben, Celalettin Beyin ayağı kesilmesi ya da midesi delinmesi ihtimaline rağmen "sigaraya devam" demesine saygı duydum. Azmi ve kararlılığı buradan belli. Takdir ettim.
Doktor Huri: Evet oylamaya geçelim. Cemal abi?
Şoför Cemal Abi: Bizimlesin. Hem de yıldızlı.
Doktor Huri: Enis?
ATT Enis: Tablo gayet başarılı. Bizimlesin.
Doktor Huri: Evet Celalettin Bey tablo gerçekten de başarılı. Özellikle son günlerdeki yemek yememekteki ve sigaraya abanmadaki altın vuruşunuz golü getirdi. Ben de Bizimlesin diyorum ve seni öteki tarafa uğurlamadan ambulansa uğurluyorum.
Alkışlar...
Sunucu: Evet sayın seyirciler bir son dakika golü olmazsa Celalettin Bey, günün favori adayı olarak gösteriliyor.
Sunucu: Evet saatlerimiz gece 04.00'ü gösterirken yarışmaya son saatlerde katılan bir adayımız daha var. Hasan amca. Hasan amca 68 yaşında. Kendisi 23 yıllık emekli. Kendisinde yok yok. Diyabet, tansiyon, sigara ve bilinmeyen daha niceleri. Akşam saatlerinde başlayan nefes darlığını sabahın 4'üne kadar idare etmiş. Akciğerlerinden gelen hırıltı dışarıdan bile duyulabiliyor. Kan oksijen satürasyonu 75 civarında. Ayrıca çocukları tarafından belirtilen gece meydana gelen bir bilinç kaybı öyküsü var. Işık refleksi kendisinde alınamıyor. Alkışlarla Hasan amcayı jürimizin karşısına uğurluyoruz.
Doktor Huri: Evet bakıyorum! Hasan amca beni anlamayacaksın biliyorum ama nefes darlığını bu kadar idare etmen çok iyi bir başlangıç. Evet tansiyonun 22/10. Çok iyi bir rakam. Akciğerlerindeki birikim bize akut akciğer ödemi olduğunu söylüyor. Ayrıca hayatını birçok kronik hastalıkla taçlandırmış ve ne dahiliye ne başka yer bir gün bile doktora gidip takip olmamışsın. Sürekli işini 112 ve ambulansla görmüşsün. Tabi çağrı saatin de gözümüzden kaçmadı. Saat 04.00 hakikaten çok uyuz edici bir saat. Saat yönünden de gayet başarılı. Gecenin başlarında gelen bilinç kaybı ise muhtemel bir inmeyi gösteriyor. Bu inmeyle beraber mükemmel, dört dörtlük bir hasta oluyorsun. Bu halinle bırak ambulansı veya acili, yoğun bakımı bile hakediyorsun. Ben bekleyemiyorum ve Bizimlesin diyorum. Enis?
ATT Enis: Gözlerim yaşardı, ben de Bizimlesin diyorum.
Doktor Huri: Cemal abi?
Şoför Cemal Abi: Hasan'ı tanırdım. Benim kahve arkadaşımdı. Bir günle değil bir ömürle karar vererek Bizimlesin diyorum.
Sunucu: Evet sayın seyirciler, jürinin kararı ne olur, Bugün Ne Götürsem yarışmasının galibi kim olur yarın göreceğiz. Çünkü elimizde 3 tane Bizimlesin almış 2 yarışmacımız var. Sonucu yarın acil servisten gelen haberlere göre jürimizin kararı sonucu açıklayacağız. Yarınki karar gününde görüşmek üzere. Bizlerden ayrılmayın.
...
Ertesi Gün
Sunucu: Evet sayın seyirciler, programımıza hoş geldiniz. Şu anda ambulans ekibinden oluşan jüri üyelerimiz finali kazanan hasta ile alakalı görüşüyor.
Sunucu: Şu anda acil servisteki hastalarımızın bilgileri noter huzurunda geldi. Dünden hatırladığınız gibi 3 Bizimlesin alan 2 yarışmacı finale kalmıştı. Bakalım hastalarımızın durumları ne olacak ve Bugün Ne Götürsem yarışmasını birincilikle tamamlayıp 100 bin liraya uzanan ya da uzanamayıp yakınlarının parayı yiyişini mezarda kemikleri sızlayarak izleyen kim olacak.
Sunucu: Evet sayın seyirciler şu anda jürilerimiz Doktor Huri ile ATT Enis'in derin tıbbi tartışmalarını ve Şoför Cemal Abi'nin derinden duyulan küfürlerini duyuyorum. Sanki jürimiz karara varmış gibi. Evet şu an Doktor Huri yerinden kalktı ve mikrofona doğru ilerliyor. Şimdi söz hocamızda.
Doktor Huri: Evet sayın seyirciler, sevgili konuklar!
Hepiniz programımıza hoş geldiniz. Biliyorsunuz ki dünden 2 yarışmacımız 3 Bizimlesin ile bugüne yani finale kalmıştı. Dün zor bir nöbet, zor bir eleme günü oldu. Bugün ise belki dünden daha zordu. Bütün yarışmacılarımız birbirinden gayretli, birbirinden hastaydı. Özellikle 2 yarışmacımız üstün bir performans gösterdi ve bugüne yani finale kaldı.
Doktor Huri: Finalistlerimizin durumunu dünkü performanslarına ve bugün hastane acil servisinden gelen bilgilere göre değerlendirdik. Bu bilgilere göre Bugün Ne Götürsem yarışmasının birincisini bilirledik. Öncelikle sizlere hastalarımızın son durumunu anlatmak istiyorum.
Doktor Huri: Celalettin Bey, dün hastaneye götürüldükten sonra BT ile peptik ülser perforasyonu tanısı kesinleştirilmiş. Hemen ameliyata alınıp kanaması durdurulmuş, ülsere kısım çıkartılmış. Şu anda durumu stabil şekilde genel cerrahi servisinde yatmakta. Kendisine geçmiş olsun diyoruz. Hakikaten çok başarılı bir yarışmacımızdı.
Doktor Huri: Hasan Bey ise gider gitmez ilk müdahalesi yapılmış, entübe edilmiş, stabilize edildikten sonra beyin BT ile inme tanısı doğrulanmıştır. Ayrıca çekilen EKG'sinde kalp krizi de tespit edilmiştir. Muhtemelen senelerden beridir olan kontrolsüz diyabeti nedeniyle göğüs ağrısını bile fark edemedi adamcağız. Kısa bir süre sonra yoğun bakıma alınan Hasan amca birkaç saat sonunda ventriküler taşikardiye, oradan da ventriküler fibrilasyona girmiştir. Hemen yoğun bakım personeli ve anestezi uzmanı tarafından müdahale edilse de tüm çabalara rağmen kurtarılamamıştır. Ölüm saati sabah saat 07.32 olarak verilmiştir. Naaşı ise hastane morgunda, yarışmanın sonlanıp, yakınlarının bir zahmet cenaze işleri ile ilgilenmesini beklemektedir.
Doktor Huri: Sayın seyirciler görüyorsunuz ki Hasan Amca bir hastalıklar yumağı, bizlere "nasıl yaşamamamız gerektiği" konusunda büyük bir örnek. Hastalıklar o kadar iç içe ve o kadar uyumlu kullanılmış ki oldukça başarılı. Celalettin Bey bile bu vaka yanında sönük kaldı.
Doktor Huri: Ayrıca bununla da kalmayarak, bu kadar hastalığına, bu yaşına, bu kadar sene doktor yüzü görmemesine rağmen "bu yaşına geldi daha doktora gitmedi, o kadar da sağlıklıydı" diyerek ani ölümünü bir türlü anlamayıp, ölümüne ihtimal vermeyen hasta yakınları, saat 08.00 dolaylarında yoğun bakımda ve acilde arbede çıkardı. Yoğun bakım camları indi, birkaç doktor ve sağlık personeli darp edildi.
Doktor Huri: Bu bilgiden de sonra artık kimin kazandığını anlamış olmalısınız. Yaşasaydı (ayrıca bilinci yerinde olsaydı) Hasan Amca sevincinden ağlardı. Gerek tıbbi durumuyla gerek yakınlarıyla bizi en çok zorlayan hasta Hasan Amca oldu. Buradan kendisini tebrik edip kendisine Allah'tan rahmet dileyerek Bugün Ne Götürsem yarışmasının birincisi olarak Hasan Amca'yı ilan ediyorum. Ve 100 bin değerindeki para ödülünü Hasan Amca'nın yakınlarına takdim ediyorum. Tebrikler efendim.
Alkışlar...
Sunucu: Evet sayın seyirciler muhtemelen tek bölüm olacak yarışmamızda bizden bu kadar. Nöbete girenlere iyi nöbetler, nöbetten çıkanlara iyi dinlenmeler diliyoruz. Esen kalın ama üşütmeyin. Üşütseniz de bizi aramayın.
...
Etiketler:
ambulans,
bugün ne giysem,
sağlık yarışması
1 Şubat 2012 Çarşamba
Üniversite Hastanesi
Fakültemin kadın doğum nöbetindeydim. Normalde birkaç normal doğum, birkaç sezeryan, birkaç terminasyonla tamamlanan nöbetlerdi. İstanbul'daki çoğu doğum, Zeynep Kamil veya Süleymaniye'de olduğu için fakülte pek yoğun olmazdı. Gece paylaşılabiliyor, birkaç saat yatılabiliyordu. Ertesi gün de işim olduğu için uyumayı düşünüyordum bir yandan.
Geceye doğru saat 23.00 sularında ambulans ile bir hasta geldi. Hasta hemen muayene odasına alındı. Hemşire hanım bir yandan tansiyon almaya çalışırken, diğer yandan asistanlar ve sorumlu uzman hastanın hikayesini dinliyorduk. Hemşire hanım dehşet içinde bana baktı ve "ben tansiyonu alamadım, bir de siz bakabilir misiniz?" dedi. Manşonu bağlarken buz kesmiş kolunu hissettim. Steteskopumu yerleştirdim. Tüm çabama rağmen ben de tansiyon alamadım. Belli ki vücut, beyin gibi hayati organların kan akımını koruyabilmek için kol gibi önemsiz bir yerin kan akımını kesmişti.
Hikayesine göre hasta, dış bir merkezde doğum yapmıştı. İlk başta normal doğum denenmiş ve doğumu hızlandırıcı ilaçlar verilmişti. Çocuğun başı ise normal doğum kanalından çıkamayacak kadar büyüktü. Bu müdahale annenin rahim, rahim ağzı ve idrar torbası gibi doğum yolu üstünde olan organlarını dağıtmıştı. Annede kan kaybı başlamış, çocuk ise az gelen kan nedeniyle oksijensiz kalmaya başlamıştı. Bunun üzerine anne, özel hastanede hemen sezeryana alınmış, bebek alınmış, dağılan organlar da tamir edilmeye çalışılmıştı. Anne ameliyattan çıkmasına rağmen kan değerleri düzelmemişti. Çocuk sağlıklı olmasına rağmen anne saatlerdir eriyip gidiyordu. Bunun üzerine fakültemizle görüşülmüş, fakültemiz de hastayı kabul etmişti.
Hastanın hikayesini dinleyen uzmanımız, hızlıca annenin muayenesini yaptı. Hem rahatça müdahale edebilmek hem de bir an önce annenin acısını dindirebilmek için anneyi ameliyathaneye aldırdı hemen.
Anestezistler yarım saat içinde gerekli tüm hazırlıklarını yaptılar, gereken tüm borularını ve kateterlerini yerleştirdiler ve anneyi uyuttular. Ameliyat sonucu ne olacak bilinmezdi ama en azından annenin acıları dinmişti.
Ameliyathanede neredeyse 15 kişiydik. Kıdemli kıdemsiz anestezi asistanları, bir iki tanesi hariç tüm kadın doğum asistanları, kadın doğum uzmanımız, ameliyat hemşireleri, intörnler, ameliyathane görevlileri,...
Uyuyan anneye ilk kesiyi uzmanımız attı. Önceki günden kalan sezeryan izini tekrar açtı. Normalde el büyüklüğünde olan rahmin yerinde sınırları görünmeyen beyaz-kırmızı bir kütle vardı. Kesi yukarı doğru genişletildi. Hala rahmin sınırına ulaşamamıştık. Kesi neredeyse karaciğer seviyesine geldiğinde ancak rahmin sınırlana ulaşılabildi. El büyüklüğünde olan organ, kan ile dolarak karaciğerden bile büyük hale gelmişti. Kan kaybının sebebi belli olmuştu; alttan kaybedilen kan ve rahimde biriken kan.
Hasta daha ilk geldiğinde kan merkezine birkaç ünite kan ve plazma siparişi verilmişti. Durumun vehameti ortaya çıkınca da verilen kan siparişleri arttırıldı. Hazır olan kanlar da bir yandan hastaya verilmekteydi. Görevliler kan merkezi ile ameliyathane arasında mekik dokumaktaydı. Uzmanımız, diğer kadın doğum uzmanımızın da çağrılmasını istedi. Aynı zamanda dağılan idrar torbası da ortaya çıkmıştı. İdrar yollarının değerlendirilmesi için de ürolojiden birisini istedi. Üroloji asistanı hemen gelip idrar yollarını değerlendirdi. Hasarın kendisinin altından kalkamayacağı kadar büyük olduğunu ve uzmanını araması gerektiğini söyledi. Gelen haberlere göre iki uzman da yola çıkmıştı.
Saat sabaha doğru 02.00'da kadın doğumdan diğer uzmanımız, saat 02.30'da da üroloji uzmanımız gelmişti. Hemen steril olarak yıkanıp, steril kıyafetlerini giyip ameliyata katıldılar. Fakültemizde ilk defa 3 uzmanın aynı anda ameliyatta olduğunu o an gördüm. Kadın doğumcular hastanın yan kısmında, üroloğumuz ise hastanın alt kısmındaydı.
Uzun süren uğraşlar sonucu, hastanın rahminin alınmasına karar verildi ve alındı. Üroloji idrar torbası ve idrar yollarını halletti. Bu süre içinde 10 ünite kan, 8 ünite plazma (tdp) ve sayısı bilinmez torba serum hastaya verilmişti. Hastadan çıkan rahim, tüm büyüklüğü ve heybetiyle yeşil örtünün üzerinde duruyordu. Hasta için kullanılan steril gazlı bezler kendi içinde bir dağ büyüklüğüne gelmişti.
Ameliyatın ince işçilik kısmı saat 05.00'te bitmişti. Geriye sadece karın duvarının ve derisinin dikilmesi kalmıştı. Saat 05.30'da da tüm işlemler bitmişti. Bitişle beraber hasta servise çıkarıldı. Görevliler görev yerine, görevi bitenler ise dinlenmeye çekilmişti.
İşin ilginç yanı ise o saate kadar ameliyathanede tek bir of sesi bile duyulmamıştı (Arada, çocuk çıkmayacağı halde normal doğumu hızlandırmaya çalışıp bu duruma neden olan kadın doğum uzmanı yadedilmedi değil tabi). Çünkü herkes hayat kurtarmanın verdiği haz içerisindeydi. Çünkü herkes üniversite hastanesinde olmanın, o konuda son merkez olmanın gerektirdiğini yapmaktan memnundu. Belki de üzgündüler. Çünkü burnu aktığı halde üniversite hastanesine gelen aile hekiminin halledebileceği hastalar göreceklerdi, belki de ufak bir devlet hastanesinde bakılabilecek basit bir akıntı ile uğraşacaklardı. İşte insanlara asıl koyan buydu; üniversite hastanesini haketmeyen kalabalık insan güruhu ile uğraşmak, sevk sistemini getirmeyerek üniversite hastanelerini tıkayan bir sağlık sistemi içerisinde bulunmak.
Üniversite hastanesi ne midir? Üniversite hastanesi işte budur...
Geceye doğru saat 23.00 sularında ambulans ile bir hasta geldi. Hasta hemen muayene odasına alındı. Hemşire hanım bir yandan tansiyon almaya çalışırken, diğer yandan asistanlar ve sorumlu uzman hastanın hikayesini dinliyorduk. Hemşire hanım dehşet içinde bana baktı ve "ben tansiyonu alamadım, bir de siz bakabilir misiniz?" dedi. Manşonu bağlarken buz kesmiş kolunu hissettim. Steteskopumu yerleştirdim. Tüm çabama rağmen ben de tansiyon alamadım. Belli ki vücut, beyin gibi hayati organların kan akımını koruyabilmek için kol gibi önemsiz bir yerin kan akımını kesmişti.
Hikayesine göre hasta, dış bir merkezde doğum yapmıştı. İlk başta normal doğum denenmiş ve doğumu hızlandırıcı ilaçlar verilmişti. Çocuğun başı ise normal doğum kanalından çıkamayacak kadar büyüktü. Bu müdahale annenin rahim, rahim ağzı ve idrar torbası gibi doğum yolu üstünde olan organlarını dağıtmıştı. Annede kan kaybı başlamış, çocuk ise az gelen kan nedeniyle oksijensiz kalmaya başlamıştı. Bunun üzerine anne, özel hastanede hemen sezeryana alınmış, bebek alınmış, dağılan organlar da tamir edilmeye çalışılmıştı. Anne ameliyattan çıkmasına rağmen kan değerleri düzelmemişti. Çocuk sağlıklı olmasına rağmen anne saatlerdir eriyip gidiyordu. Bunun üzerine fakültemizle görüşülmüş, fakültemiz de hastayı kabul etmişti.
Hastanın hikayesini dinleyen uzmanımız, hızlıca annenin muayenesini yaptı. Hem rahatça müdahale edebilmek hem de bir an önce annenin acısını dindirebilmek için anneyi ameliyathaneye aldırdı hemen.
Anestezistler yarım saat içinde gerekli tüm hazırlıklarını yaptılar, gereken tüm borularını ve kateterlerini yerleştirdiler ve anneyi uyuttular. Ameliyat sonucu ne olacak bilinmezdi ama en azından annenin acıları dinmişti.
Ameliyathanede neredeyse 15 kişiydik. Kıdemli kıdemsiz anestezi asistanları, bir iki tanesi hariç tüm kadın doğum asistanları, kadın doğum uzmanımız, ameliyat hemşireleri, intörnler, ameliyathane görevlileri,...
Uyuyan anneye ilk kesiyi uzmanımız attı. Önceki günden kalan sezeryan izini tekrar açtı. Normalde el büyüklüğünde olan rahmin yerinde sınırları görünmeyen beyaz-kırmızı bir kütle vardı. Kesi yukarı doğru genişletildi. Hala rahmin sınırına ulaşamamıştık. Kesi neredeyse karaciğer seviyesine geldiğinde ancak rahmin sınırlana ulaşılabildi. El büyüklüğünde olan organ, kan ile dolarak karaciğerden bile büyük hale gelmişti. Kan kaybının sebebi belli olmuştu; alttan kaybedilen kan ve rahimde biriken kan.
Hasta daha ilk geldiğinde kan merkezine birkaç ünite kan ve plazma siparişi verilmişti. Durumun vehameti ortaya çıkınca da verilen kan siparişleri arttırıldı. Hazır olan kanlar da bir yandan hastaya verilmekteydi. Görevliler kan merkezi ile ameliyathane arasında mekik dokumaktaydı. Uzmanımız, diğer kadın doğum uzmanımızın da çağrılmasını istedi. Aynı zamanda dağılan idrar torbası da ortaya çıkmıştı. İdrar yollarının değerlendirilmesi için de ürolojiden birisini istedi. Üroloji asistanı hemen gelip idrar yollarını değerlendirdi. Hasarın kendisinin altından kalkamayacağı kadar büyük olduğunu ve uzmanını araması gerektiğini söyledi. Gelen haberlere göre iki uzman da yola çıkmıştı.
Saat sabaha doğru 02.00'da kadın doğumdan diğer uzmanımız, saat 02.30'da da üroloji uzmanımız gelmişti. Hemen steril olarak yıkanıp, steril kıyafetlerini giyip ameliyata katıldılar. Fakültemizde ilk defa 3 uzmanın aynı anda ameliyatta olduğunu o an gördüm. Kadın doğumcular hastanın yan kısmında, üroloğumuz ise hastanın alt kısmındaydı.
Uzun süren uğraşlar sonucu, hastanın rahminin alınmasına karar verildi ve alındı. Üroloji idrar torbası ve idrar yollarını halletti. Bu süre içinde 10 ünite kan, 8 ünite plazma (tdp) ve sayısı bilinmez torba serum hastaya verilmişti. Hastadan çıkan rahim, tüm büyüklüğü ve heybetiyle yeşil örtünün üzerinde duruyordu. Hasta için kullanılan steril gazlı bezler kendi içinde bir dağ büyüklüğüne gelmişti.
Ameliyatın ince işçilik kısmı saat 05.00'te bitmişti. Geriye sadece karın duvarının ve derisinin dikilmesi kalmıştı. Saat 05.30'da da tüm işlemler bitmişti. Bitişle beraber hasta servise çıkarıldı. Görevliler görev yerine, görevi bitenler ise dinlenmeye çekilmişti.
İşin ilginç yanı ise o saate kadar ameliyathanede tek bir of sesi bile duyulmamıştı (Arada, çocuk çıkmayacağı halde normal doğumu hızlandırmaya çalışıp bu duruma neden olan kadın doğum uzmanı yadedilmedi değil tabi). Çünkü herkes hayat kurtarmanın verdiği haz içerisindeydi. Çünkü herkes üniversite hastanesinde olmanın, o konuda son merkez olmanın gerektirdiğini yapmaktan memnundu. Belki de üzgündüler. Çünkü burnu aktığı halde üniversite hastanesine gelen aile hekiminin halledebileceği hastalar göreceklerdi, belki de ufak bir devlet hastanesinde bakılabilecek basit bir akıntı ile uğraşacaklardı. İşte insanlara asıl koyan buydu; üniversite hastanesini haketmeyen kalabalık insan güruhu ile uğraşmak, sevk sistemini getirmeyerek üniversite hastanelerini tıkayan bir sağlık sistemi içerisinde bulunmak.
Üniversite hastanesi ne midir? Üniversite hastanesi işte budur...
Etiketler:
ameliyat,
kadın hastalıkları ve doğum,
üniversite hastanesi
31 Ocak 2012 Salı
Sanal Tepkisellik / Realitenin Bitişi

Sanal dünyanın, reel hayatımızın içine aşırı derecede girmesiyle, artık insani duygu ve davranışlarımız sanal aleme doğru kaymaya başladı. Sonuçta etki-tepki kanununa göre insan tepki vermek zorunda. Zamanımızın çoğunu geçirdiğimiz sosyal paylaşım siteleri de, bu tepkilerden kısmi olarak nasibini alıyor normal olarak. Asıl anormal olan ise artık tüm tepkilerin sanal alemden verilir hale gelmesi. Ben buna sanal tepkisellik diyorum.
25 Temmuz 2011 Marmara Denizi depreminde, insanlar evlerinden dışarı kaçmak yerine facebook ve sosyal paylaşım siteleri başına koştular. Kimisinin derdi olayı ilk olarak duyurmaktı, kimisi yakınlarına iyi olduğu haberi vermek istiyordu ama yaptığımız ilk iş bilgisayar başına koşmak oldu, dışarı değil.
Eskiden olsa kar yağdığı zaman dışarı çıkar ve kar topu oynardık. Oysa ki şimdi yaptığımız sadece kar yağdı, her taraf bembeyaz tarzı paylaşımlar ve Anadolu'dan kar manzaraları resimleri yüklemeleri.
Dikkat edin herkes, her tarafta binlerce fotoğraf çeker oldu. Hiç fotoğraf çekemeyen birisine sormuşlar "neden fotoğraf çekmiyorsun?" diye. "Anı yaşamaya çalışıyorum, fotoğraf çeksem dikkatim ve konsantrasyonum mekana ve ortama değil, fotoğraf çekme işinin kendisine gidecek" diye cevaplamış. İşte ne anı ne de hayatı yaşar hale geldik. Tek yaptığımız yaşadığımız yönünde belirtiler vermek. O kadar.
Morpheus olsam hapı yutardınız ya, neyse...
30 Ocak 2012 Pazartesi
Odin'in Laneti
![]() |
| Odin |
Odin'in lanetine göre hem otomatik olarak beyin sapı tarafından gerçekleştirilen hem de bilinçli olarak kontrol edilebilen nefes alma işlevi sadece bilinçli olarak gerçekleştirilebilecektir. Lanetli kişi uyuyunca bilinci kapanacak, kişi nefes alamayacak ve sonuçta ya ölecek ya da nefes nefese uyanacaktır. Efsaneye göre ölümlü peri çok yorgun düşmüş ve sonunda çok derin bir uykuya dalarak ölmüştür.
Konjenital santral hipoventilasyon sendromu 200.000 canlı doğumda 1 görülen çok nadir bir hastalıktır. Bu çocuklar uyanıkken normal olarak nefes almakta, uyudukları zaman ise solunumları durmaktadır. Uyanıkken bilinçli olarak nefes alabildikleri halde uyudukları zaman beyin sapındaki solunum merkezi çalışmadığı için solunum durmaktadır.
Odin'in laneti, yenidoğan haricinde de beyin sapındaki bir beyin kanaması veya beyin sapına gelen bir travma sonucu da gerçekleşebilir. Dünyanın en acımasız hastalıklarından biridir.
Nedense bir de bana, sürekli walkman dinleyen Temel'i hatırlattı. Temel berbere gittiğinde berber Temel'den walkmanini çıkarmasını ister. Temel "çıkarırsam ölürüm" demesine rağmen berber ısrar eder ve çıkarır. Tıraş sonucunda bir de bakar ki Temel hakikaten ölmüş. Walkmani kulağına takar ve dinler:
- Nefes al, nefes ver. Nefes al, nefes ver.
Sanırsam Temel'i de Odin lânetlemişti. Sonuçta niyazi mertebesine yükseldi.
Etiketler:
odin,
odin'in laneti,
odine,
ondine,
ondine's curse
20 Ocak 2012 Cuma
fMRI ve Beyin Araştırmaları
Fonksiyone Manyetik Rezonans Görüntüleme (fMRI), MRI teknolojisinin en heyecan verici uygulamalarından biridir. Özelliği ise beyin fonksiyonlarının görüntülenmesini sağlamasıdır. Bu teknik, kandaki oksihemoglobin (oksijen bağlı hemoglobin) ile oksijenini yitirmiş deoksihemoglobinin manyetik özelliklerindeki farklılığa dayalıdır ve bu nedenle fMRI sinyali Kan Oksijenasyon Düzeyine Bağımlı Sinyal (Blood-Oxygenation-Level-Dependent signal – BOLD) olarak adlandırılır. Sinirsel aktivite artması, aktive olan bölgede oksijen tüketiminde ve enerji metabolizmasında artışa neden olur. Bu, oksijenini yitiren hemoglobinin artmasına ve manyetik sinyalde küçülmeye neden olur. Bununla birlikte, yerel kan akımındaki artış ile saniyeler içerisinde oksijen tüketiminde artış olur. Beyin kan akımındaki artış, oksijen tüketimindeki artışın üzerine çıktığından oksi-hemoglobin artar ve sinyal büyüklüğünde bağıl artış görülür. Böylece istenen fiziksel veya zihinsel aktivinin beynin hangi bölge ya da bölgelerinden kaynaklandığını öğrenmiş oluruz.
fMRI, beyin araştırmalarında kullanılan ilk yöntem değil ama kullanılan en uysal ve yenilikçi yöntem diyebiliriz. Fonksiyonel beyin araştırmaları 2. Dünya Savaşı sıraları Nazi Almanyasında popülerlik kazanmış ve büyük gelişme kaydedilmiş araştırmalardır. Beynin fonksiyonel anatomisi ile alakalı bilinen birçok bölge ve çekirdeğin keşfi o zamanlara rastlamaktadır. Keşiflerde kullanılan yöntem ise gerek hayvan gerek insan deneklerin, hala canlı iken, beyinlerinin bir kısmını zedeleyip oluşan fonksiyon kaybı sonucu bu fonksiyonun zedelenen beyin bölgesine atfedilmesinden ibaretti. Evet, bilim her ne kadar ilerlese de Naziler bu uğurda bazı Yahudileri kıymaktan geri durmadılar. Yapılan tabii ki etik değildir. fMRI, bu yöntemler arasında çok masumdur. BT gibi vücuda radyasyon verme tekniğine dahi dayanmayan tamamen güvenli bir yöntemdir.
Yalan Makinesi
Bir zamanlar bilim kurgu romanlarda ve filmlerde rastladığımız makine, fMRI tekniği ile kısmen gerçeğe dönüştü. Doğru söylediğimiz zaman daha önceden gördüğümüz, işittiğimiz, tanık olduğumuz bilgiyi rasyonel olarak, hiç kurgulamadan söyleriz. Oysa ki yalan söylediğimiz zaman malumatımız olmayan bir konuda kurgulamak zorundayızdır. İşte fMRI altındaki deneklerde, doğru söyleyenler ile yalan söyleyenler arasındaki parlayan beyin bölgeleri farklıdır. Buradan çıkılarak da kişinin doğru mu yalan mı söylediğine karar verilir.
İnovatif fMRI Kullanımları
FMRI tekniği sadece bilimsel araştırmalarda ya da tıpta kullanılmıyor. Bunların yanında kullanıldığı daha birçok dal var, hatta bunlardan bazıları fMRI tekniği ile kendini bulmuş dallar; nörofinans, nöroekonomi, nöroreklamcılık, nöropazarlama, nöropsikiyatri, nöropsikoloji,...
Bir finansçı olarak insanların yatırımlarını değerlendirirken hangi zihni süreçlerden geçtiğini ve nelere göre hareket ettiğini öğrenmek istemez misiniz? Yaptığınız reklamın tam hedefine ulaşabilmesi için insan faktörüne göre reklamın icerigini ve verdiği mesajı belirlemek istemez misiniz? İnsanların alma alışkanlıklarını, alım sürecinde nelere dikkat ettiğini öğrenerek pazarlama stratejisi geliştirmek istemez misiniz? İşte soruların büyük kısmı fMRI'ın öncülük ettiği yöntemlerde yatmakta. Şu anda bu konularda da araştırmalar devam ediyor. İlk gelen sonuçlar da insan psikolojisi denen bilinmezin kısmen aralandığı yönünde.
Sonuç
fMRI bir yandan heyecan verici ve yenilikçi bir yöntem iken; diğer yandan daha yolun başında olan, geliştirilmeye çok açık bir yöntemdir. Örneğin bize olayın sadece nerelerde gerçekleştiğini verir. Uyarı nereden çıktı, nerede değerlendirildi, asıl bu konu üzerine en etkin bölge neresi gibi soruların cevaplarını vermez. Sadece olay yerini gösteren ve sizi birçok muammayla baş başa bırakan bir dedektif gibidir. Bakalım her gün bir şeylerin değiştiği dünyada gelecek bizlere daha ne gösterecek.
fMRI, beyin araştırmalarında kullanılan ilk yöntem değil ama kullanılan en uysal ve yenilikçi yöntem diyebiliriz. Fonksiyonel beyin araştırmaları 2. Dünya Savaşı sıraları Nazi Almanyasında popülerlik kazanmış ve büyük gelişme kaydedilmiş araştırmalardır. Beynin fonksiyonel anatomisi ile alakalı bilinen birçok bölge ve çekirdeğin keşfi o zamanlara rastlamaktadır. Keşiflerde kullanılan yöntem ise gerek hayvan gerek insan deneklerin, hala canlı iken, beyinlerinin bir kısmını zedeleyip oluşan fonksiyon kaybı sonucu bu fonksiyonun zedelenen beyin bölgesine atfedilmesinden ibaretti. Evet, bilim her ne kadar ilerlese de Naziler bu uğurda bazı Yahudileri kıymaktan geri durmadılar. Yapılan tabii ki etik değildir. fMRI, bu yöntemler arasında çok masumdur. BT gibi vücuda radyasyon verme tekniğine dahi dayanmayan tamamen güvenli bir yöntemdir.
Yalan Makinesi
Bir zamanlar bilim kurgu romanlarda ve filmlerde rastladığımız makine, fMRI tekniği ile kısmen gerçeğe dönüştü. Doğru söylediğimiz zaman daha önceden gördüğümüz, işittiğimiz, tanık olduğumuz bilgiyi rasyonel olarak, hiç kurgulamadan söyleriz. Oysa ki yalan söylediğimiz zaman malumatımız olmayan bir konuda kurgulamak zorundayızdır. İşte fMRI altındaki deneklerde, doğru söyleyenler ile yalan söyleyenler arasındaki parlayan beyin bölgeleri farklıdır. Buradan çıkılarak da kişinin doğru mu yalan mı söylediğine karar verilir.
İnovatif fMRI Kullanımları
FMRI tekniği sadece bilimsel araştırmalarda ya da tıpta kullanılmıyor. Bunların yanında kullanıldığı daha birçok dal var, hatta bunlardan bazıları fMRI tekniği ile kendini bulmuş dallar; nörofinans, nöroekonomi, nöroreklamcılık, nöropazarlama, nöropsikiyatri, nöropsikoloji,...
Bir finansçı olarak insanların yatırımlarını değerlendirirken hangi zihni süreçlerden geçtiğini ve nelere göre hareket ettiğini öğrenmek istemez misiniz? Yaptığınız reklamın tam hedefine ulaşabilmesi için insan faktörüne göre reklamın icerigini ve verdiği mesajı belirlemek istemez misiniz? İnsanların alma alışkanlıklarını, alım sürecinde nelere dikkat ettiğini öğrenerek pazarlama stratejisi geliştirmek istemez misiniz? İşte soruların büyük kısmı fMRI'ın öncülük ettiği yöntemlerde yatmakta. Şu anda bu konularda da araştırmalar devam ediyor. İlk gelen sonuçlar da insan psikolojisi denen bilinmezin kısmen aralandığı yönünde.
Sonuç
fMRI bir yandan heyecan verici ve yenilikçi bir yöntem iken; diğer yandan daha yolun başında olan, geliştirilmeye çok açık bir yöntemdir. Örneğin bize olayın sadece nerelerde gerçekleştiğini verir. Uyarı nereden çıktı, nerede değerlendirildi, asıl bu konu üzerine en etkin bölge neresi gibi soruların cevaplarını vermez. Sadece olay yerini gösteren ve sizi birçok muammayla baş başa bırakan bir dedektif gibidir. Bakalım her gün bir şeylerin değiştiği dünyada gelecek bizlere daha ne gösterecek.
Etiketler:
beyin araştırmaları,
fMRI,
ileri beyin araştırmaları
18 Ocak 2012 Çarşamba
Gitar
![]() |
| Gitar |
10 kişinin alıp en fazla 1 kişinin çalabildiği alet.
Geçenlerde düşündüm neden böyle diye. Millet olarak eksik bir toplum değiliz çünkü. O zaman gitarı alıp öğrenemememizin altında başka bir neden olmalıydı. Sanırsam bunun altındaki nedenler:
- Çok çabuk gaza gelmemiz.
- Bir işi başladığımız gazla götürüp bitiremememiz.
- Sahilde gitar fantezisiyle trolle avlanır gibi kız düşürebileceğimize inanmamız.
Sonuçta ne oluyor? Gitarlar büyük bir hevesle alınıyor. Heveslerin çok gerçekçi olmadığı anlaşılıp ve "sen al çalarsın" gazının müzik kulağı olarak karşılığı çıkmayınca hevesler ve icraatlar da kursaktan öteye geçmiyor.
Haa, yine de gitarı sırtımıza takıp çalamasak da sırtımızda dolaştırmayı millet olarak severiz. Bu, tüm müzik aletleri için geçerlidir. Bir keresinde bir ortaokul sınıfında 20 küsür kişinin okula gitarla geldiğini ama sınıfta sadece birkaç kişinin gitar çalabildiğine kulak misafiri olmuştum. Sırf süs olsun diye gitar taşıyan bir sürü gereksiz insan....
Bir de işin bencesi; gitar bu toprakların müzik kültürü ile çok uyuşmuyor. Her ne kadar bu sebepten bırakan olmasa da öğrenip unutmanın bir sebebi belki bu olabilir. Sonuçta klasik müzik klasik müzik nereye kadar. Bence bu toprakların müzik kültürü saz ile uyuşuyor daha çok. Türkülerimiz, ezgilerimiz saza daha çok gidiyor doğal olarak.
Gitarın da çok güzel gittiği yerler var. Özellikle ney ile gitar kombinasyonundan çok güzel enstrümantal eserler çıkıyor. Hakedene hakettiği değeri vermeye çalışır, çalana saygı duyar ve dinleriz tabi.
Hastayı İnternize Etmek
![]() |
| super intern |
Özellikle internlik dönemi rotasyonları arasında olan cerrahi dalların vizitlerde sık söylenen ve not alınan sözdür bu "hastayı internize edelim" sözü. Kıdemli asistan hastanın durumunu değerlendirir ve kıdemsiz asistana bu talimatı verir. Bu söz "hastanın başına bir intern doktor dikin" manasına gelir.
Anlamsal olarak derin bir sözdür. Ölmekte olan, durumu kritik bir hastanın monitörünü saatlerce izlemekten, otomatik bir ventilatöre bağlanamadığı için entübe hastayı sabaha kadar ambulamaktan, ufak bir pansumana kadar her türlü iş olabilir. Sonuçta hasta internize olmuştur.
İşte intern doktor budur. Gerektiği yerde eksikleri kapatan ara eleman. Vizitlerde üçüncü tekil şahıs olarak anılan kişi.
Ne diyelim. Bir zamanlar askerdik.
Etiketler:
intern,
internize etmek,
intörn,
intörn doktor
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)








