Email ile takip et.

12 Ağustos 2011 Cuma

'TUS'la Hayat

Bir gün kendime "okuma" diyeceğim, "biraz asosyal ol" diyeceğim hiç aklıma gelmezdi. Çok değer verdiğim, onlar olmadan hayat boş dediğim sosyallik ve kültürü elimin tersi ile itmem gerekiyordu.

Belki de iyice okumalıydım okumaktan bıkana kadar. Belki de iyice gezmeli, dolaşmalıydım ayaklarım çatlayana kadar. Belki de iyice yazmalıydım ellerim yorulana kadar. Belki de iyice çalışmalıydım şimdi bunların hepsini beraber götürebilecek kadar.
Ne olduysa oldu, sanki vakit çok geç idi ve sanki vakit geçden başlamış gibiydi.

Odamdaki TUS kitapları haricini tersine çevirip bana bakmalarını engellerken, üzülmemek için arkasına bakamayan, baktığı anda gidememekten korkan bir yolcu gibiydim.
Çünkü TUS, kendinden başkasını kabul etmeyen kıskanç bir sevgili gibiydi. Ki ben ona mecburdum, o da bunu biliyordu.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder